Geschiedenis

Vietnam telt meer dan 80 miljoen inwoners verdeeld over meer dan 50 verschillende etnische groepen. De Vietnamees sprekende “Kinh” vormt met afstand de  grootste groep. De “Kinh” is sedentair en leeft vaak als boer op het platteland, als visser langs de oevers van de rivieren en de kuststroken of als handelaar, ambtenaar, leerkracht, wetenschapper enz. in de steden.

pr02401

Buiten de Kinh die ongeveer 85 % van de Vietnamese bevolking uitmaakt, kent Vietnam nog tientallen etnische minderheidsgroepengroep met ieder een eigen taal, cultuur en gewoontes. We noemen een paar namen: de J’Raï, de Sedang, de Rhadee, de Ro’Glaï, de K’Ho, Chau Ma, Chau Ro, de Van Kieu enz. Deze minderheidsgroepen woonden vroeger vooral in de bergen, op het hoogland en in de bossen. Zij hadden een rondtrekkend bestaan

Na de oorlog in 1975 veranderde de leefsituatie voor deze minderheidsgroepen ingrijpend.  Er begon namelijk een grote trek vanuit het drukbevolkte noorden en de grote steden naar de bosgronden van het hoogland die al eeuwen het leefgebied waren van de etnische minderheden van Zuid Vietnam. Ook de boeren, de “Kinh” op het platteland hadden behoefte aan meer en betere grond.

Zo raakten de etnische minderheidsgroepen steeds meer grond en bos kwijt en begon voor hen een onthutsende periode van omschakeling en ontreddering. Zij konden niet meer het leven leiden dat zij gewend waren: een sober rondtrekkend bestaan, levend van en in de bossen. Met een eigen cultuur in het bedrijven van droge landbouw, het zoeken van vruchten, het weven van kleding, het maken van muziek op eigen instrumenten. Zij raakten steeds meer grond kwijt aan de ‘anders’ ontwikkelde  landgenoten, met armoede tot gevolg.

Gelukkig werden steeds meer sociale en pastorale werkers in Vietnam zich bewust van dit grote sociale en menselijke probleem.

Eén van de oprichters van onze Stichting, Bets Ahsmann, heeft jarenlang in Vietnam gewerkt als onderwijzeres. Toen zij na 1975 het land moest verlaten, bleef zij in contact met de mensen daar en geraakt door de armoede van vooral de etnische minderheden, besloot zij in 1980, samen met haar zus Ria en  vriendin Jos , de Stichting Lien Doi op te richten. In de loop der jaren is de Stichting gegroeid tot ongeveer 400 donateurs.  Vooral de betrokkenheid van mensen in Vietnam bij de projecten is altijd heel belangrijk geweest. Daardoor is er de garantie dat de projecten zorgvuldig getoetst worden en achteraf gecontroleerd. Wat ook heel belangrijk is, dat de mensen waarvoor het project bestemd is,  intensief bij het werk betrokken worden. Er wordt een bijdrage van hen verwacht, hetzij financieel of anders in de vorm van arbeid.

Bets Ahsmann is in 2008 overleden en ook haar zus Ria en Jos zijn er inmiddels niet meer. Het werk is overgenomen door andere vrijwilligers, omdat zij het belangrijk vinden dat dit werk wordt voortgezet

Wij, als Lien Doi, hebben al een aantal jaren mee mogen werken aan verschillende projecten die deze minderheidsgroepen ondersteunen bij het vinden van een nieuwe levensvorm, en een eigen volwaardige plek in de samenleving.

Uiteraard geeft Lien Doi ook hulp aan arme mensen van Kinh afkomst die zowel in steden als in afgelegen gebieden wonen.

Kijk bij projecten voor een uitgebreide beschrijving.